INCOTERMS CZYI WYTYCZNE OKREŚLAJĄCE OPOWIEDZIALNOŚĆ I WARUNKI PODCZAS TRANSPORTU ORAZ PODZIAŁ KOSZTÓW I RYZYKA MIĘDZY SPRZEDJĄCYM A NABYWCĄ STOSOWANYCH W MIĘDZYNARODOWYCH TRANSAKCJACH

międzynarodowe zasady i warunki handlu

INCOTERMS 2020

Słowo Incoterm jest skrótem od Międzynarodowych Reguł Handlowych (International Commercial Terms)           

Incoterms to międzynarodowe warunki sprzedaży, które opisują podział ryzyka i kosztów dotyczących transakcji między sprzedawcą a kupującym. Mają one na celu ułatwienie handlu między kontrahentami z różnych państw, podlegającymi różnym porządkom prawnym.  Incoterms są opracowane i utrzymywane przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC) i są powszechnie stosowane na całym świecie w celu jednoznacznego ustalenia odpowiedzialności i kosztów związanych z międzynarodowym transportem towarów.

Incoterms określają takie kwestie jak miejsce dostawy, rozłożenie kosztów, ubezpieczenie towarów oraz odpowiedzialność za ryzyko straty lub uszkodzenia towarów. Są one używane w umowach handlowych, aby uniknąć nieporozumień i konfliktów, określając jasno prawa i obowiązki każdej strony.

Incoterms 2020 opisują 11 podstawowych reguł handlowych, określających obowiązki i odpowiedzialność kupującego i sprzedającego. Incoterms określają m.in. miejsce dostawy, odpowiedzialność za transport i ubezpieczenie, dokładność i czas dostawy, a także koszty i podziały kosztów. 

Reguły Incoterms dzielą się na reguły powszechne, czyli dostępne dla wszystkich środków i gałęzi transportu oraz dostępne jedynie dla transportu morskiego i wodnego, śródlądowego

Reguły Incoterms powszechne to:

  1. EXW: Sprzedający dostarcza towary do dyspozycji kupującego (na przykład w fabryce lub magazynie), przy czym miejsce dostarczenia nie musi być terenem sprzedającego. Zaleca się jednak, aby strony jak najdokładniej określiły konkretny punkt w obrębie wyznaczonego miejsca dostawy. Aby dostawa w tej regule miała miejsce, sprzedający nie musi załadowywać towarów na żaden odbierający pojazd ani nie musi odprawiać towarów w eksporcie, o ile taka odprawa ma zastosowanie.
  2. FCA: Sprzedający dostarcza towary kupującego na jeden z dwóch sposobów: gdy oznaczone miejsce jest terenem sprzedającego, towary są dostarczone, jeśli są załadowane na środki transportu zorganizowane przez kupującego; gdy oznaczone miejsce jest innym miejscem, towary uważa się za dostarczone po załadowaniu na środki transportu sprzedającego, jeśli dotarły do tego innego wyznaczonego miejsca i są gotowe do wyładunku z tych środków transportu sprzedającego oraz są w dyspozycji przewoźnika lub innej osoby wyznaczonej przez kupującego.
  3. CPT: Sprzedający dostarcza towary i przenosi ryzyko na kupującego przez przekazanie ich przewoźnikowi zaangażowanemu przez sprzedającego lub przez dostawę towarów. Sprzedający przekazuje przewoźnikowi fizyczne posiadanie towarów w sposób i w miejscu odpowiednim dla użytego środka transportu.
  4. CIP: Sprzedający dostarcza towary i przenosi ryzyko na kupującego przez przekazanie ich przewoźnikowi zaangażowanemu przez sprzedającego lub przez dostawę towarów. Sprzedający przekazuje przewoźnikowi fizyczne posiadanie towarów w sposób i w miejscu odpowiednim dla użytego środka transportu. Sprzedający ponosi koszty ubezpieczenia towarów na rzecz kupującego.
  5. DAP: Sprzedający dostarcza towary do miejsca przeznaczenia wskazanego przez kupującego. Sprzedający ponosi koszty i ryzyko związane z transportem towarów do miejsca przeznaczenia, ale nie ponosi kosztów związanych z odprawą celną, podatkami, opłatami i innymi kosztami związanymi z importem towarów.
  6. DPU: Sprzedający dostarcza towary do miejsca przeznaczenia wskazanego przez kupującego.

Reguły Incoterms dla transportu morskiego i wodnego śródlądowego to:

  1. FAS: Sprzedający dostarcza towary do portu przeznaczenia i ponosi koszty i ryzyko związane z załadunkiem towarów na statek. Kupujący ponosi koszty transportu i ubezpieczenia towarów od portu przeznaczenia.
  2. FOB: Sprzedający dostarcza towary do portu przeznaczenia i ponosi koszty i ryzyko związane z załadunkiem towarów na statek. Kupujący ponosi koszty transportu i ubezpieczenia towarów od portu przeznaczenia.
  3. CFR: Sprzedający dostarcza towary do portu przeznaczenia i ponosi koszty i ryzyko związane z transportem towarów na statek. Kupujący ponosi koszty ubezpieczenia towarów od portu przeznaczenia.
  4. CIF: Sprzedający dostarcza towary do portu przeznaczenia i ponosi koszty i ryzyko związane z transportem towarów na statek. Sprzedający ponosi koszty ubezpieczenia towarów na rzecz kupującego.

Poniższa tabela przedstawia kto ponosi ryzyko i opłaty stosowane w danych regułach Incoterms

RegułaRyzykoOpłaty
EXWKupującyKupujący
FCASprzedającyKupujący
CPTSprzedającySprzedający
CIPSprzedającySprzedający
DAPSprzedającyKupujący
DPUSprzedającySprzedający
DDPSprzedającySprzedający
FASKupującySprzedający
FOBKupującySprzedający
CFRKupującySprzedający
CIFKupującySprzedający

 

Każda reguła Incoterms składa się z następujących elementów: 

Oznaczenie handlowe (np. EXW, FCA, CIF) – jest to skrót lub skrótowo odnotowane określenie reguły Incoterms.
Miejsce dostawy – wskazuje, gdzie sprzedający musi dostarczyć towar kupującemu lub gdzie kupujący musi odebrać towar od sprzedawcy.
Rozdzielenie kosztów i ryzyka – określa, kto jest odpowiedzialny za poniesienie kosztów i ryzyka związanych z transportem towarów.
Obowiązki dokumentacyjne – opisuje, jakie dokumenty handlowe i formalności celne są wymagane od sprzedawcy i/lub kupującego.
Przeniesienie własności – określa, kiedy i gdzie przenosi się własność towaru z sprzedawcy na kupującego.
Koszty dodatkowe – informuje o dodatkowych kosztach związanych z transportem towarów, takich jak koszty ubezpieczenia czy opłaty celne.
Inne warunki – może zawierać dodatkowe informacje i warunki sprzedaży, takie jak wymogi dotyczące pakowania towarów.
Wszystkie te elementy są zawarte w każdej regule Incoterms i mają na celu jednoznaczne określenie obowiązków i odpowiedzialności zarówno sprzedawcy, jak i kupującego w ramach międzynarodowego handlu.

Istnieje wiele artykułów oraz dokumentów, które regulują poszczególne reguły Incoterms. Poniżej przedstawiam kilka z nich: 

Incoterms 2020 – Jest to aktualna wersja zasad Incoterms, która została opracowana i opublikowana przez Międzynarodową Izbę Handlową (ICC) w 2020 roku. Zawiera wszystkie aktualne reguły Incoterms, takie jak EXW, FCA, FOB, CIF, itp.
Księga Incoterms ICC – ICC publikuje książkę zatytułowaną „Incoterms 2020”. Jest to kompleksowy przewodnik po zasadach Incoterms, który wyjaśnia każdą regułę szczegółowo i zawiera przykłady oraz interpretacje.
INCOTERMS – Publikacja ICC z 2010 roku, która zawierała wersję poprzednich zasad Incoterms. Mimo że nie jest już aktualna, wciąż dostępne są artykuły oraz książki, które opisują reguły z tej wersji.
Umowa sprzedaży międzynarodowej (Sales Contract) – Jest to umowa pomiędzy kupującym a sprzedającym, która określa wszelkie warunki zakupu i dostawy, w tym również zasady Incoterms.
Międzynarodowy konosament (Bill of Lading) – Jest to dokument wystawiany przez przewoźnika morskiego, potwierdzający otrzymanie towaru do przewozu. Konosament zawiera informacje dotyczące zasad Incoterms, w szczególności dla reguł związanych z transportem morskim, takich jak FOB, CFR, CIF itp.

Warto pamiętać, że dla każdej transakcji międzynarodowej i dla każdej reguły Incoterms, istnieje wiele artykułów i dokumentów, które mogą regulować daną regułę w różnych kontekstach. W przypadku konkretnych transakcji zaleca się skorzystanie z profesjonalnego doradztwa prawnego lub handlowego, aby dokładnie zrozumieć, jakie dokumenty i artykuły mają zastosowanie do danej reguły Incoterms.

 

Zasady Incoterms